Van persoonlijke ervaring naar ondersteuning voor anderen

Zo lang als ik mij kan herinneren speelt uiterlijk een grote rol in mijn leven.

in mijn ogen werden de knappe meiden gezien, hoorde je erbij en keken mensen tegen je op. Vanuit die gedachte begon mijn strijd tegen anorexia. Ik voelde mij anders dan andere meiden van mijn leeftijd en had ik het idee dat ik er niet echt bij hoorde. Ik had weinig vriendinnen, voelde mij vaak alleen en niet goed genoeg. Afvallen leek de oplossing. Ik begon minder te eten en meer te bewegen. Al snel viel ik af en kreeg ik steeds vaker complimenten over mijn uiterlijk. Eindelijk werd ik gezien en had ik iets gevonden waar ik goed in was.

Na het behalen van mijn middelbareschooldiploma ging ik fulltime werken. Ik kwam in een nieuwe omgeving terecht, maakte nieuwe vrienden en koos voor een relatie waar mijn familie niet achter stond. De band met hen verslechterde maar ik bleef mijn eigen weg volgen. Een periode van veel ruzie en stress volgde. Eten of eigenlijk het niet eten was op dat moment mijn houvast. Het was het enige waar ik zelf controle over had en niemand mij kan afnemen, Maar langzaam nam de controle mijn hele leven over. Ik heb ik de jaren verschillende therapieën gevolgd zowel ambulant als klinisch in Zuid-Afrika. Deze zorg heeft mij enorm geholpen en daar ben ik nog steeds dankbaar voor. Tegelijk ontdekte ik dat herstel niet alleen in behandeling, de echte verandering begint wanner je zelf besluit dat het anders mag.